29.08.2013

KARDEŞİMİN HİKAYESİ-ZÜLFÜ LİVANELİ

SELAM..
Zülfü Livaneli'nin benim için her zaman ayrı bir yeri vardır.
Yaptığı müziğe her zaman büyük hayranlık duymuşumdur.
 Ankara Hipodrum'da 1 Eylül'de verdiği
barış konserlerini hiç kaçırmazdım.
Şehir dışındaki arkadaşlarım beni arar 
"ne olur annemden izin al , konsere geleyim.Sizde kalırım"
derdi.
Sonra izinleri ayarlayıp hep beraber Livaneli'yi dinlemeye giderdik.
Müzisyen olarak beğendiğim kadar edebiyat yönüyle de Livaneli'yi seviyorum.
Kardeşimin Hikayesi de sevdiğim kitaplardan oldu.
Açıkçası güzel kurgulanmış bir gerilim romanıydı.
Kitabın sonuna dair yaptığım tahminlerin hiçbirisi tutmadı.
Hiç akla gelmeyecek bir sondu.
Hatta başa dönüp sonunu bildiğim haliyle bir daha okumak istedim.
Kitabın özetine gelince...
Şimdi şöyle oluyor....
Kitabı okumaya başlıyorsunuz....
1,5 günde bitiyor....
 "Bitmeseydi" şeklinde bir duyguyla kalakalıyorsunuz.
**
SEVGİYLE VE KİTAPLA KALIN...

6 yorum :

  1. Hahaha, kitabın özetine gelince yazmışsın ya bi dikleştim bakalım nasıl anlatacak diye:))
    Bence de okusun herkes...
    Ben de Livaneli'yi her yönü ile sevenlerdenim. Gerek yaptığı müzik gerek yazdıkları gerekse düşünceleri ile ...
    Can'dır derler ya bence Livaneli Can'dır...

    YanıtlayınSil
  2. romancılığının bu kadar iyi olduğunu yeni keşfediyorum. ben de yakınlarda okudum. çok etkileyiciydi.

    YanıtlayınSil
  3. Çok güzel ve farklı bir kitaptı. Benim tahminim doğruymuş :) Livaneli mutlaka okunacak önemli bir kalem bence de.

    YanıtlayınSil
  4. çok güzel bir kitaptı, valla ne yalan söyliim benim de tahminlerimin hiç biri tutmadı :)

    YanıtlayınSil
  5. aslına bakarsan diğer livaneli itaplarından farklıydı
    en çok mutluluğu sevmiştim ben
    serenad da süperdi
    kardeşimin hikayesinde de bazı sözleer çok hoşuma gitti
    sevgiler

    YanıtlayınSil
  6. Livaneli çok severek dinlediğim bir müzisyen olmasına rağmen hiç bir kitabını okumadım. İlginçtir, okuyanların değerlendirmesi ya çok olumlu, ya çok olumsuz, "eh işte" diyenini duymadım. "Kardeşimin hikayesi" kitabını ilk duyduğumda, ilk aklıma gelen Livaneli'nin "Kardeşin duymaz, eloğlu duyar" şarkısı oldu. "Yaranın kaynağı aynı mı?" diye düşünmeden edemedim.Elimde Serenad var, sanırım onunla başlarım.Selamlar..

    YanıtlayınSil

Yazıya uygun hesabı seçip yorum yapabilirsiniz.Hiç bir hesabınız yoksa yolunuza ADSIZ 'ı seçerek devam edin lütfen.Teşekkürler :)






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...